Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019




Πριν καλά-καλά αντικρύσω το πρώτο φως της αντ-αυγής ήξερα τι με περίμενε!! Γι’ αυτό θέλησα να κάνω πίσω αν και οι προσπάθειες απέβησαν άκαρπες … με έσωσε η θερμοκοιτίδα και το αποφασιστικό σπρώξιμο κάποιων αμετανόητων δυνάμεων να προσχωρήσω στην βαθιά σκοτεινή ύλη. 

Έτσι και αρχίζει κάποιες δεκαετίες πριν η εκ νέου ενσάρκωση μου και το εκ νέου αλλά παλαιό και χιλιοταξιδεμένο μονοπάτι της αναζήτησης της Αλήθειας και της Επιστροφής μου στα Πάτρια Εδάφη. 

Πολύ μα πολύ σύντομα ένοιωσα την πικρίλα των κάθε είδους σχέσεων αφού σαν το λαγωνικό μυριζόμουνα την υποκρισία και την προσωρινότητα που κρύβανε οι «αιώνιες» υποσχέσεις αγάπης και οι «πιστές» φιλίες.

Η έλλειψη ικανοποίησης ήταν το μόνιμο γευστικό σε ό,τι και αν επιχειρούσα στις υλικές μου επιδιώξεις… με ένα αστρικό σώμα φορτωμένο με φιλοδοξίες πρωτιάς και τελειότητας πάντα κατάφερνα να ξεχωρίζω σε ό, τι αναλάμβανα. Τι τα θες όμως… η «χαρά» όσο με κόπο ερχόταν τόσο εύκολα έφευγε. 

Προτιμούσα την απομόνωση με ένα βιβλίο παρά τις μπαρότσαρκες και τις ανούσιες κουβέντες πάνω από ένα καφάσι μπύρες ή γύρω από ένα σωρό από αποτσίγαρα της εποχής του  Santé. Παρ’ όλα αυτά γύρισα πολύ, γνώρισα πολλές ψυχές χαμένες μέσα στο γκρίζο της ύπαρξης, άλλες μεθυσμένες από την γήινες απολαύσεις, και κάποιες λίγες να αναρωτιούνται «προς τι όλο αυτό».

Το «προς τι όλο αυτό», με κέντριζε από πολύ μικρή… εξ’ ου και τα αμέτρητα βιβλία λογοτεχνίας, ποίησης , φιλοσοφίας, ψυχολογίας και το πέρασμα μου μέσα από διάφορες πνευματικές ατραπούς. Σε κάποιες στιγμές που θεωρούσα «φωτισμένες»  είχα εκείνη την  αίσθηση του «ναι, κάπως έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα», ναρκωνόμουνα προσωρινά από την «μαγεία»  της «ανέλπιδης» ελπίδας της αλλαγής και επιδιδόμουνα σε κάθε είδους άσκηση που με νουθετούσε η μια ή η άλλη πνευματική σχολή αφήνοντας όμως ένα κομμάτι του πνεύματος μου νηστικό! 

Η «πείνα» είναι ένστικτο που σε οδηγεί να ψάχνεις μέχρι να βρεις τον κορεσμό! 
Η πορεία μου μέσα από τα Μαθήματα Θαυμάτων έφτασε εδώ και καιρό στο τέλος της με Ευγνωμοσύνη και ευχαριστίες. 
Το βιβλίο «Αντέχεις την Αλήθεια; Το Χρονικό της Αιχμαλωσίας» της Αγγελικής Αναγνώστου ήταν για μένα η αρχή και το τέλος του κορεσμού της λαιμαργίας μου για την Α-ΛΗΘΗ-Α. 
Όλα τα κομμάτια του παζλ συναρμολογήθηκαν οι απαντήσεις έπεσαν η μια πάνω στην άλλη και σαν μια κατασκευή  lego συνέθεσαν την Επίγνωση της ΜΙΑΣ και ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ Αλήθειας! 

https://www.youtube.com/watch?v=gRLbzrrI8m4&t=6s

Δεν λέω ότι το μονοπάτι που ανοίχτηκε μπροστά μου είναι στρωμένο με ροδοπέταλα και με «ροζ» υποσχέσεις- η πορεία προς την Λύτρωση είναι ατομική και προσωπική υπόθεση και οι εμπειρίες της κάθε ψυχής   μπορεί σε κάποια σημεία να συγκλίνουν αλλά και σε πολλά άλλα διαφέρουν .  Ο καθένας καλείται να το βιώσει ο ίδιος και να γράψει το δικό του κεφάλαιο σ’ αυτό που λέγεται Σωτηρία. 

Ευχαριστώ ό,τι υπήρξε πριν και όσους προηγήθηκαν και εύχομαι κάθε Ψυχή σύντομα να ενταχθεί στην Οικογένεια της και να βρει τον δρόμο προς την Λύτρωση!  
    https://antexeistinalitheia.gr/
  https://www.youtube.com/channel/UCYRY9Lwfnv5jU38wKumaglw 
Κέλλυ Παλαντζίδου




 As soon as I was born I had a hint of what I was about to face!
 Probably that is why I did not want to come out of my mother’s womb…however, my attempts to stay in, turned out fruitless. I was forced to enter this world thanks to the life-saving incubator and the efforts of some powers to bring me into this dense dark matter. 
So, my reincarnation anew took place some decades ago. And here was I, once more, walking the path of the research for Truth and the return to my True Homeland. Not that I had not done this very same travel thousands of times before…  
Soon, very soon, I tasted the bitterness of all kinds of relationships, since like a hound dog, I could smell hypocrisy and the temporary nature of promises of “ever-lasting” love and of “faithful” friendships.  
Nothing could satisfy me… lack of fulfillment was the ingredient in all of my material endeavors… having an astral body full of ambitions, aiming at getting the first place in everything I did, I always managed to be distinguished and excel at whatever I took on.  
I’d rather be on my own, pondering over a book than going on a pub crawl and making small talk over a dozen of beers or amidst the smoke of cheap cigarettes. Despite all this, I have been around a lot, I met lots of souls lost in their feelings of vain existence, others drunk with the earthly pleasures and a few wondering  about the “purpose of it all”. 
“What is the purpose of all this” moved me ever since I was a young girl… this explains the countless books on my bookcase shelves: literature ones, psychology, philosophy, poetry and the work I did with various “spiritual” groups!  There were “a-ha” moments and the feeling of: “ oh… this is it, this explains everything”. I was sedated temporarily by the “magic” of the false hope of change and I indulged in all kinds of practices that I was advised by this or that “spiritual” school … however a part of my spirit still remained unfed! 
“Hunger” is an instinct that moves you to look for that which will satisfy you!
My work with ACIM was completed long ago with immense Gratitude. 
The Book: “Can You Stand the Truth? The Chronicle of Man’s Imprisonment” has been the beginning and the end of my satiation for Truth (Α-ΛΗΘΗ-Α).
All the pieces of the puzzle have come together and all the answers have fallen the one over the other like a well-built construction of a lego game thus bringing forth the Awareness of the One Truth!
That being said, the path that lies   ahead is not covered with roses and “promising” promises- the journey to Redemption is totally personal and each soul has to have its own experiences that sometimes might resemble yours and other times might be miles away from yours. Each and everyone is called to walk  the path on his own and experience it for himself, writing his own chapter in the book of Salvation. 
I owe gratitude to every situation that led me to where I am now and to everyone that accompanied me on this journey to my last destination. Thank you all! 
I wish that every Soul finds its own Family and the way to Redemption with no delays! 
 Kelly  Palantzidou

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου